Öğretmenler Günü ile İlgili Şiirler

24 Kasım Öğretmenler Günü, öğretmenlerin değeri, öğretmenlerin önemi ile ilgili şiirleri içerikte bulabilirsiniz.

Öğretmenler Günü ile İlgili Şiirler

Öğretmenler Günü ile İlgili Şiirler

ANAM BABAMSIN ÖĞRETMENİM

İçime bir güneş gibi,
Doğan sensin öğretmenim.
Kalbime yağmur gibi,
Yağan sensin öğretmenim.

İlim saçarak cehaleti,
Boğan sensin öğretmenim.
Kötülüklerin önüne seti,
Koyan sensin öğretmenim.

Toplayarak bir bir rakamları,
Sayan sensin öğretmenim.
Geçmişteki tüm yaşananları,
Yayan sensin öğretmenim.

Kendini verdin yeniliklere,
İnsanlığa çalışan sensin öğretmenim.
Tüm zorluklara sabır ile,
Fedakarlığa alışan sensin öğretmenim.

Ne zaman rahat yatacaksın.
Hayattaki çabamsın öğretmenim,
Daha bana ne yapacaksın,
Anam babamsın öğretmenim.
Osman Ali AYDIN

ÖĞRETMENİM

Ellerin vardır öğretmenim;
Memleketin alın yazısını yazar,
Dağıtır kopkoyu karanlıkları,
Ellerin yüreklerimizde bahar.

Gözlerin vardır öğretmenim;
İleri ve aydınlık ufuklara bakan gözlerin,
Boğar ışığında yobazları,
Mutlu yarınlar muştular,
Sıcak ve derin.

Yüreğin vardır öğretmenim;
İçinde ne kötülük, ne karanlık, ne de kin,
Sevgiyle, iyilikle, bilimle dolu,
Hep vatan için çarpar yüreğin.

ÖĞRETMENE ÖZLEM

Sen bir gülsün,
Her derste bende açan.
Bense bir tohum,
Her derste sende çoğalan.
Aklıma dökülen hatıralar
İçimde bir yangın.
Sen yoksun yanımda,
İçim kan ağlarken .
Gülmek de olur mu ki;
Öğretmenim.
Sımsıcak konuşurdun konuşunca,
Bakışların aydınlık saçardı.
Sen gidince,
Kayıp adreslerde dolaşan bir yetimim.
Nasıl da çabuk geçti o güzel günler,
Öğrettiklerin sağanak yağmur gibi,
Karanlığı yırtıyor.
Şimdi hayallerimdesin,
Hayallerimden sakın çıkma,
Hayallerimde kal,
Hayallerim bir dünya olsun.

ANA GİBİ, BABA GİBİ

Öğretmenim bilir misin,
Seni nasıl sevdiğimi?
Sorsan bana nerde yerin,
Gösteririm ben kalbimi.

Ana değil, ana gibi;
Baba değil, baba gibi.
Öğretmenim ben de sevgin,
Can içinde bir can gibi…
Hüseyin DÜZBASAN

SEVGİLİ ÖĞRETMENİM

Sevgisinin sonu yok,
Kalbinin şefkati çok,
Gönlü büyük, gözü tok,
Sevgili öğretmenim.

Bilgisi ışık saçar,
Sözleri gönül açar,
Ruhum sevinçen uçar,
Sevgili öğretmenim.

Bekliyoruz yolunu,
Sardık sağla solunu,
Uzat bize kolunu
Sevgili öğretmenim.

Toplandık dizi, dizi,
Sev, okşa hepimizi,
Sensin okutan bizi,
Sevgili öğretmenim.

Doğru yol gösterirsin,
Okutur, eğitirsin,
Bize bilgi verirsin,
Sevgili öğretmenim.

Seni candan severiz,
Saygı duyar överiz,
Ellerinden öperiz,
Sevgili öğretmenim!..

BİRİCİK ÖĞRETMENİM

Öpmek istiyorum hep o şefkatli elleri.
Yerimde sayıyordum alıp geçtin ileri.
Bana hep sen öğrettin o güzel bilgileri.
Benim bilgi kaynağım, sevgili öğretmenim.
Hep okulda geçirsem günleri, geceleri,
Daha erken öğrensem harfleri, heceleri.
Sende saklı bulunan o güzel bilgileri,
Ben de almak isterim biricik öğretmenim.
İstemez oldum artık vefasız geceleri.
Hep sınıfımda olsam, okusam heceleri.
Atamın önerdiği olmam istenen yeri,
Bana sen hazırladın biricik öğretmenim.
Hakkı ÇEBİ

BEN VARIM

Dağlar ardında bir vadide,
Tek  göz lojman odasında,
Yazında, kışında, ayazında,
O uzak köyde, ben varım.

Sarı saçlı Fatma’da,
Yeşil gözlü Ali’de
Hepsinin can attığı
O umutta, ben varım.

Gurbet yolarına düşen valizde,
Sıvacı Hasan’da, asker Mehmet’de
Nakış nakış işlenen mendilde
O hasrette, ben varım.

Uzakları yakın eden yollarda,
Ekilip biçilen bağlarda, tarlalarda,
Toprağa atılan her bir tohumda,
O başakta, ben varım.

Okulda,sınıfta, derste,
Varılması istenen her hedefte,
Kitapta, kalemde, defterde,
Oku diyen ilk emirde, ben varım.

Kalem tutan yumru ellerde,
Sevgiyle bakan gözlerde,
Tatlı tatlı gülüşlerde,
O saf yüreklerde, ben varım.

Evet, evet, ben varım.
Her hamura katılan mayayım.
Sende de onda da varım
Ben, ÖĞRETMENİM.
Selim GÖKER

ÖĞRETMENİN VEDASI

Gidiyorum… Bir yanımda emeklerim,
Bir yanımda
Uçsuz bucaksız hayallerim.
Sizlerde yaşayacak onlar şimdi.

Bir damla gözyaşına kıyamadığım,
İçimin derdi, saçımın akı çocuklar…
Yavrularım…Evlâtlarım,
Kınalı kuzularım,
Avucu reyhan kokulu küçük dağlarım.

Kiminiz büyüdü, heybetiyle
Nam saldı, kâh korku yedi âleme,
Hatta bana bile!…
Kiminiz kurudu, kara saban arkasında
Ufalandı eller, parçalandı yürekleriniz
Toprakla beraber…Sevgisiz…
Kiminiz, daha çiçek açmadan meyve verdiniz…
Bu ihtiyarın derdi nedir bilir misiniz?
Dört adam,
Çıkacak mı benim dört kolluyu taşıyan?…
Ve olacak mı acep öbür tarafta
Yepyeni bir kara tahtam…
Benimle zamanı gelince oynadın da hazla
Alışamadığım dört duvar arasında ne işin vardı!
Hep benden önce oradaydın ne yazın ne kışın vardı…
İlk harfler, heceler, sözcükler derken
Ve o mabede seninle gelip giderken
Tutuştu ellerimiz birleşti gözlerimiz.
Karga seslerinin rüzgârlara karıştığı bir son yazdı
Son göz göze gelişimizde…
Buruk tebessümlerinle beni ağlatmıştın

ÖĞRETMENİM,CANIM….
Fatma AYDEMİR

KÖY ÖĞRETMENLERİ

Ben bir öğretmenim
Sevgiyi, sevmeyi öğretirim çocuklarıma,
Kini, öfkeyi nefreti değil.Ben bir öğretmenim
Dostluğu, kardeşliği öğretirim çocuklarıma
Dövüşü, kavgayı, savaşı değil.Ben bir öğretmenim
Okumayı, yazmayı, küçükleri korumayı
Konuşmayı dinlemeyi, büyükleri saymayı
Öğretirim çocuklarıma.

Ben bir öğretmenim
Sevgiyle, bilgiyle sularım çiçeklerimi
Ve bu güzel çiçeklere
Cumhuriyeti kuran Atatürk”ü öğretirim.

Ben bir öğretmenim
Ve öğretirim çocuklarıma
Ülküm vatanı yüceltmektir.

Ben bir öğretmenim
Çiçektir diyemem çocuklarıma
Çiçeklerden güzeldir bütün çocuklar,
Ve öğreteceğim çocuklarıma
İyilikten güzellikten yana ne varsa.
Ahmet YÜCEL

BANA GÜVEN ÖĞRETMENİM

Beni sev,

Sevildiğimi hissettir öğretmenim.

Çünkü sen,
Beni sevdiğin kadar öğretmensin.
Çünkü ben sevildiğim sürece severim.

Ve çünkü seven insan mutlu insandır.
Bana kavgayı ve kini değil,
Bana sevgiyle bakmayı
Ve insancıl olmayı öğret öğretmenim.
Aramıza aşılmaz duvarlar örme,

Uzak durma öyle.
Ellerinle, bilincinle, yüreğinle
Beni yeniden yarat öğretmenim.
Ellerimi tut,
Saçlarımı okşa.
Gözlerini gözlerimden kaçırma ne olursun öğretmenim.
Öyle bak ki;
Bakışların yüreğimi, sesin ruhumu ısıtsın.
Sınıfta rehberim,
Oyunda arkadaşım,
Genel yaşamda onurum ol öğretmenim.
İnsanlıkta en önde,
Sevgide gönderde bayrak ol, dalgalan

Dalga dalga yayıl öğretmenim.
Çünkü ben;
Senin gibi bakmak,
Senin gibi gülmek,
Senin gibi konuşmak,
Senin gibi yürümek,
Senin gibi ‘İNSAN’ olmak,
Geleceğe umut olmak istiyorum öğretmenim.
Ne olursun karşımda çatık kaşlı,
Ekşi suratlı;
Hele hele eli sopalı sakın durma öğretmenim.
Sözde değil elbet,
Özde rehberim ol.
Sözünle özün çelişmesin dayanamam,
Dayanamam, ölürüm öğretmenim.
Matematiği bilmezsem kızma ne olursun!
Türkçeyi biliyorum ya;
Güzel resimler yapıyorum ya,
Şarkılar söyleyip arkadaşlarımla kol kola
El ele oyunlar oynuyorum ya! …
Ağustos Böceği ile Karınca’yı,
Kırmızı Başlıklı Kız’ı,
Keloğlan’ı,
Nasrettin Hoca’yı biliyorum ya…
Belki ileride bilmediklerimi de öğrenirim.
Yeter ki beni sev,
Beni destekle,
Bana güven öğretmenim.
Sen bana güven ki;
Sana güvenenler de geleceğe güvensinler öğretmenim.
Resul ÜSTÜN